ทิ้งบล็อคให้ร้างจากการอัพเดทเสียนาน วันนี้แวะเข้ามาปัดฝุ่นซะหน่อย

ชีวิตที่ผ่านมา ไม่มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษเลยค่ะ
จะมีก็แต่ขาดสภาพคล่องทางการเงินบ้างเป็นระยะ
บวกกับเสถียรภาพในหน้าที่การงานเริ่มสั่นคลอน

จังหวะชีวิตในช่วงนี้ ก็ดูแปรปรวน ขึ้น ๆ ลง ๆ ยังไงบอกไม่ถูก
เหมือนกระแสลมของฤดูฝนยังไงยังงั้น
ประเดี๋ยวก็ดีจนน่าใจหาย
ประเดี๋ยวก็เหมือนลมพายุ สาดซัดเข้ามาโครม ๆ จนแทบจะล้มทั้งยืน

ปัจจัยภายนอก คงไปควบคุมอะไรไม่ได้ นอกเสียจากภาวนา ขอให้ทุกอย่างดำเนินไปในทางที่ดี
ส่วนปัจจัยภายใน ก็พยายามเติมพลังใจให้ตัวเองสู้ ๆ และอดทนต่อไป

- ฤดูที่แตกต่าง -
ศิลปิน : โหน่ง พิมพ์ลักษณ์  กมลเพชร

.
.

หากเปรียบกับชีวิตของคน
เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่
ก็คงเปรียบได้กับฤดู
คงเป็นฤดูที่แสนสดใส

(และ/แต่) ถ้าวันหนึ่งวันไหน
ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้
ความเจ็บต้องมีวันหาย
ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ

.
.

เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ
จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน
เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น
กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป

(และ/แต่) ถ้าวันหนึ่งวันไหน
ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้
ความเจ็บต้องมีวันหาย
ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ

อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ
อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย
น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย
หากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ

.
.

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่า..

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ

...ที่เฝ้ารอ...