นี่คงเป็นครั้งแรก ที่ฉันตัดสินใจซื้อหนังสือ
ด้วยเหตุผลเพราะว่า "อยากฟังเพลงประกอบหนังสือ"
และเป็นครั้งแรก ที่ฉันแนะนำหนังสือในบล็อคนี้ โดยที่ไม่มีรูปของหนังสือมาลงให้ดู
แต่กลับใช้ เพลง เป็นส่วนประกอบแทน ^^"

คงเพราะช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเอง "หนัก ๆ"
ที่ต้องแบกเอาเรื่องอะไรต่อมิอะไรไว้บนบ่า บนไหล่ และบนหัวซะเยอะแยะ
ก็เลยอยากได้หนังสือ "เบา ๆ" มาอ่านเล่นเพลิน ๆ สักเล่ม

.
.

เราจะข้ามเวลามาพบกัน
Only Love is Real

.
.

จำนวน 224 หน้า
ราคา 180 บาท

Dr.Brian L. Weiss  ผู้แต่ง
คุณมณฑานี  ตันติสุข  ผู้แปล

.
. 

นับตั้งแต่เริ่มหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา ฉันก็เกิดความขัดแย้งในใจ

บอกตามตรงว่า ไม่ค่อยชอบรูปบนปกหนังสือสักเท่าไหร่
(คนออกแบบปก อย่าเพิ่งน้อยใจนะ)
อีกทั้งเรื่องราวเกี่ยวกับ "การระลึกชาติ" ก็ไม่ใช่เนื้อหาที่ฉันชื่นชอบอะไรเลย

แปลกมั๊ยล่ะ ที่สุดท้าย ฉันก็ซื้อมันมาอยู่ดี !

.
.

กลับถึงบ้าน ฉันรีบหยิบเอาซีดีเพลงไปเปิดฟัง ก่อนที่จะเปิดหนังสือออกอ่านเสียอีก

แม้จะไม่ได้ชอบใจดนตรีของเพลงนี้ทั้งหมด 100%
แต่ก็ประทับใจมาก สำหรับตัวโน้ตที่เป็นเสียงเปียโนในช่วง Intro
กับเสียงหวานบาดลึกของคุณก้อย รัชวิน ...

แต่ที่ชอบที่สุดก็คือ เนื้อเพลง
ฟังแล้วรู้สึกเหมือนหัวใจของฉันถูกรดด้วยน้ำแช่น้ำแข็งเย็นจัด ๆ
มันทั้งเย็น..ชา..ปวดนิด ๆ แต่ก็สะใจ

- เราจะข้ามเวลามาพบกัน -
ศิลปิน : ก้อย  รัชวิน  วงศ์วิริยะ / ปอย Portrait

.
.

ทุกครั้งที่ฉันร้องไห้จนจมทะเลน้ำตา
เหว่ว้าและเคว้งคว้างกลางผู้คน เจ็บจนไม่อยากหายใจ
ถูกรักทำร้ายจนเปราะบาง
ขอบฟ้าความหวังซีดจางเหลือเกิน

แต่บอกกับใจไม่หยุดฝัน
อธิษฐานในกาลนิรันดร์
อย่าหยุดศรัทธา สักวันคงได้พบเธอ (เราจะได้พบกัน)

อีกครึ่งหนึ่งของดวงวิญญาณ ฉันรออยู่
คนเคยรู้ใจ คนเคยรู้จัก
จำฉันได้ไหม? เราเคยพลัดพรากกัน

หากเธอกับฉันสวนทางกันในความฝัน
อยากให้สายตา เราได้จ้องกัน
และให้เธอบอกฉัน ว่าฉันข้ามเวลาเพื่อมาพบเธอ

.
.

ฉันใช้ชีวิตมืดมนดังคนที่มีแผลใจ
แผ่นดินและผืนฟ้ากว้างไกล มันกลับไม่เหลือทางให้เดิน
ทอดทิ้งรักแท้ที่ข้างทาง
ปล่อยทิ้งความหวังที่พังยับเยิน

อยากบอกกับใจให้หยุดฝัน
อธิษฐานในกาลนิรันดร์
เจ็บกับศรัทธา กี่วันก็ไม่พบเธอ (เราจะได้พบกัน)

อีกครึ่งหนึ่งของดวงวิญญาณ ฉันรออยู่
คนเคยรู้ใจ คนเคยรู้จัก
เธอไปอยู่ไหน?
เราคงพลัดพรากกัน

หากเธอกับฉันสวนทางกันในความฝัน
อยากให้สายตา เราได้จ้องกัน
โปรดให้เธอบอกฉัน
ว่าฉันข้ามเวลาเพื่อมาพบเธอ

.
.

หากเธอกับฉันสวนทางกันในวันนั้น
ยามที่สายตา เราได้จ้องกัน
อยากให้เธอบอกฉัน
ว่าเราข้ามเวลา เพื่อมาพบกัน

- - - - - - - - -

แม้ว่าฉันจะยังมีความสงสัยเคลือบแคลงใจ
เกี่ยวกับความสามารถในการระลึกชาติของบุคคล
ว่าเป็นเรื่องจริง หรือเป็นแค่จินตนาการ

แต่ฉันก็มีความเชื่ออยู่เต็มหัวใจ
ว่าสักวัน... ที่สุดท้ายของปลายทาง ฉันจะได้พบกับ "ทุกคน" ที่ฉันรัก

ทุกคนที่ฉันต้องจากมา และทุกคนที่ต้องจากฉันไป

รวมถึง "ใครคนนั้น" ที่เขายังคงเฝ้ามองดูฉันอยู่อย่างไม่คลาดสายตา
และคอยช่วยเหลือ เป็นกำลังใจให้ฉัน ในยามที่ฉันต้องการกำลังใจอย่างที่สุด