หลังจากเจียดเวลานอน คืนละนิดละหน่อย
เปิดอ่านคืนละหน้าสองหน้า
(บางคืน อ่านได้แค่บรรทัดเดียว ก็หลับ แฮ่ะ แฮ่ะ)

ในที่สุด คืนที่ผ่านมา เรื่องราวของ "นิกกับพิม" ก็จบลงอีกครั้ง

นิกกับพิม
เคยกระโดดโลดเต้นอยู่ในจิตนาการของฉันเมื่อ 10 กว่าปีก่อน
ในฐานะ หนังสืออ่านนอกเวลา ในหมวดวิชาภาษาไทย

แล้วจู่ ๆ คืนนึง ฉันก็ได้ยินเสียงเห่าหยอกล้อกันของนิกกับพิม
แว่วขึ้นมาในความทรงจำ

แต่ภาพของนิกกับพิมช่างเลือนลางเหลือเกิน
ฉันจำได้เพียง นิกเป็นหมาฝรั่งพันธุ์นึง ตัวใหญ่ นิสัยดี รักเด็ก
(นี่หล่ะ หมาในสเปคของฉัน อิอิ)

ความคิดถึง นิกกับพิม ทำให้ฉันตัดสินใจที่จะออกตามหา

ขอบคุณ สำนักพิมพ์ นานมีบุ๊คส์
ที่ทำให้ฉันได้พบกับ นิกและพิม อีกครั้ง

.
.

นิกกับพิม เป็นเรื่องราวของหมาฝรั่งคู่นึง ที่บังเอิญได้พบกันตั้งแต่ยังเป็น "ลูกหมา"
เรื่องราวกำลังจะดำเนินไปด้วยดี แต่แล้วก็มีเหตุ ให้ทั้งคู่จำต้องจากกัน

นิกเดินทางกลับประเทศไทย พร้อมกับ "นาย"
ส่วนพิมยังคงใช้ชีวิตอยู่กับนายผู้หญิง ในเมืองซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

.
.

แม้ว่าทั้งคู่ จะอยู่ไกลกัน
แต่ความผูกพันที่ก่อเกิดขึ้นมาก่อนนั้น ก็ไม่ได้ลดลงเลย

นิกส่งจดหมายถึงพิม เล่าเรื่องราวสนุก ๆ โลดโผนโจนทะยานของตัวเอง
ส่วนพิม ก็ส่งจดหมายตอบ
เล่าความเป็นไปของชีวิตหมาตัวเล็ก ๆ ในเมืองหนาว

.
.

นิกกับพิม

บทประพันธ์ของ ว. ณ ประมวญมารค
(พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต)

239 หน้า ราคา 125 บาท

ความน่ารักน่าเอ็นดูของ นิกกับพิม
ทำเอาคนรักแมว (กลัวหมา) อย่างฉัน
อดที่จะอมยิ้ม (หรือแม้แต่ หัวเราะก๊าก) ตามไปด้วยไม่ไหว

.
.

ตัวอย่างตอนหนึ่งจาก
จดหมายจากนิกถึงพิม

แกหอนหรือไม่พิมเวลาพระจันทร์เต็มดวง หรือเวลารู้สึกเยือกเย็นเปล่าเปลี่ยว?
ฉันน่ะยอมรับเต็มปากทีเดียวว่าต้องหอน
เวลานี้พระจันทร์เต็มดวงเสียด้วยซิ ฉันเห็นจะต้องหอนสักหน่อย
แต่จะหอนที่เฉลียงหน้าห้องนอนนายก็จะไม่ได้การ
ดีไม่ดีประตูห้องนายก็จะเปิดออก
แล้วรองเท้าของนายข้างหนึ่ง ก็จะลอยออกมาโดนหัวฉัน
ฉันเห็นจะต้องกระโดดข้ามลูกกรงเฉลียง ไปหอนแถวต้นสนหน้าบ้าน
เสียงจะได้โหยหวนวังเวงมาแต่ไกล
นายจะได้ไม่นึกว่าเป็นฉัน

--------

ปล.1
ให้หมัดกัดซิ ! อยากให้คุณได้สนุกไปกับนิกและพิมเหลือเกิน ^^

ปล.2
"ให้หมัดกัดซิ !" เป็นวลีเด็ดของนิกกับพิมเค้าน่ะค่ะ อิอิ