เพิ่งจะผ่านนาทีเป็นนาทีตายมาอย่างหมาด ๆ
และอาการเจ็บ ๆ หัวก็ยังไม่หายดีนัก.....
(ถ้าสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ให้ย้อนกลับไปอ่านเอ็นทรี่ที่แล้วนะคะ เรื่อง "อุบัติเหตุ" ค่ะ)
วันเสาร์ที่ 1 เม.ย. 49 ฉันก็ออกเดินทางอีกครั้ง
คราวนี้ไปพร้อมกับพ่อและแม่
จุดหมาย คือ โคราช ...บ้านเอ็ง
(ถ้าจะเขียนให้ออกเสียงตรงตามสำเนียงแล้ว ต้องเขียนว่า บ้านเอ๋ง)
คำว่า "บ้านเอ็ง" ในภาษาโคราช
มีความหมายเหมือนกับคำว่า "บ้านเฮา" ในภาษาเหนือ
หรือหมายถึง "บ้านเรา" ในภาษากลางนั่นเองค่ะ ^^
(ใช่อ๊ะป่าวหว่า พิมพ์ ๆ ไปก็ชักจะไม่แน่ใจ
เอาไว้ไปถามแม่อีกที ถ้าผิดจะกลับมาแก้ไขนะคะ
ถ้าไม่แก้ไข แสดงว่าถูกแล้วอิอิ)
.
.
จุดประสงค์การเดินทางครั้งนี้ เพื่อนำซองผ้าป่ากลับไปส่งที่วัด
วัดที่ว่านี้ เป็นวัดเล็ก ๆ อยู่ในหมู่บ้านขามเฒ่า อ.โนนสูง
(บ้านของยายอยู่ในหมู่บ้านขามเฒ่านี้หล่ะค่ะ
แต่ปัจจุบัน ยายเสียชีวิตแล้ว คงเหลือแต่ครอบครัวของป้า)
ทางวัดกำลังก่อสร้างโบสถ์ และศาลา ซึ่งต้องการเงินทุนอีกจำนวนมาก
จึงจัดผ้าป่าสามัคคีให้ญาติโยมได้ร่วมกันทำบุญ
ถ้าจำไม่ผิด ผ้าป่าครั้งนี้ น่าจะเป็นปีที่ 2 แล้วนะคะ
แต่เท่าที่ได้ไปดูพื้นที่ก่อสร้าง คาดว่ายังคงต้องจัดผ้าป่าอีกหลายครั้งทีเดียว
กว่าที่โบสถ์ และศาลาหลังงาม จะเสร็จสมบูรณ์
ก็ดีเหมือนกันค่ะ จะได้ทำบุญไปเรื่อย ๆ ^^
แต่ก็ทำได้แค่ตามฐานะ ตามกำลังนะคะ
อย่างเช่นปีนี้ คณะกรรมการผ้าป่า นำซองมาให้แม่ของฉันช่วยนำไปแจก
จำนวน50 ซอง
แค่ 50 ซองนี้ก็ถือว่าหนักหนาเอาการอยู่เหมือนกันค่ะ
เพราะไม่ค่อยรู้จักใคร บวกกับนิสัยขี้เกรงใจคนอื่น
ก็เลยได้ใส่เงินเองไปหลายซองเหมือนกัน ^^
.
.
เริ่มออกเดินทางจากกรุงเทพ ประมาณ 11.00 น.
แต่ก่อนจะมุ่งหน้าสู่โคราช ต้องแวะไปหาน้าชาย ซึ่งทำงานอยู่แถว ๆ สีลมก่อน
เพื่อไปเก็บซองผ้าป่า ที่แบ่งให้น้าชายช่วยนำไปแจกด้วย
สถานที่ทำงานของน้าชาย เป็นร้านขายของประดับบ้านค่ะ
แต่ละชิ้น ออกแนวไฮโซ ตามประสาย่านสีลม
ฉันถ่ายรูปมา 2-3 รูป
ซึ่งแต่ละรูป ล้วนแล้วแต่เป็นของตกแต่งร้าน และไม่ได้ขายทั้งสิ้น ^^"
(น้าเห็นถ่ายรูป คงนึกว่าหลานจะช่วยโปรโมตสินค้าให้ แฮ่ะ แฮ่ะ)
.
.
วิทยุโบราณ
สภาพยังสมบูรณ์อยู่มาก แต่ไม่รู้ว่ายังใช้งานได้อยู่รึป่าวนะคะ
(มักจะเห็นอยู่ในฉากละครแนวย้อนยุค สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2)
.
.
เรือ ... ไม่แน่ใจว่าเป็นเรือใช้สำหรับทำอะไรค่ะ ไม่ได้ถามน้าซะด้วยจิ
คิดเอาเองว่า เป็นเรือหาปลาของชาวประมง
.
.
รูปสุดท้าย เป็นเรือพระราชพิธี
.
.
หลังจากได้ซองผ้าป่า และคุย ๆ กับน้าชายสักพัก
พวกเราก็ขอตัว เดินทางกันต่อ
.
.
จากสีลม .... ขึ้นทางด่วน ไปลงบางปะอิน ....
ตรงไปสระบุรี และก็เข้าสู่ ประตูอีสาน จังหวัดโคราชน่ะเอง ^^
สัญลักษณ์ที่เห็นได้ชัดว่า เข้าเขตจังหวัดโคราชแล้วก็คือ เขื่อนลำตะคอง
ซึ่งปัจจุบันเป็นแหล่งท่องเที่ยวไปแล้วเรียบร้อย
วิวสวยมาก ๆ ค่ะขอบอก
.
.
จุดแวะพักเพื่อชมวิวที่เขื่อนลำตะคองมีหลายจุดค่ะ
พวกเราเลือกจอดรถที่ ศูนย์สารสนเทศ ลิปตพัลลภ ซึ่งเป็นจุดชมวิวจุดสุดท้าย
ภายในศูนย์ฯ จัดเป็นโชว์รูมแนะนำของดีเมืองโคราช
ใครมาโคราช แล้วไม่รู้ว่าจะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง ลองแวะที่นี่ดูนะคะ
.
.
ต้นไม้กลายเป็นหิน
เป็นต้นไม้ตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์ จัดแสดงไว้ภายในศูนย์ฯค่ะ
.
.
วิวเขื่อนลำตะคอง
กว้างใหญ่ไพศาลมั่ก ๆ มองเผิน ๆ เหมือนทะเลเลยนะคะ แต่เป็นทะเลน้ำจืด ^^
.
.
ดอกคูน (ต้นนี้อยู่หน้าศูนย์ฯ)
ช่วงนี้ เป็นฤดูที่ดอกคูนบานค่ะ
โดยดอกคูนจะบานแค่ปีละครั้ง ในช่วงเดือน กุมภาพันธ์ - พฤษภาคมเท่านั้น
บางต้นที่สลัดใบออกจนหมด เหลือแต่ดอกเหลือง ๆ เต็มต้น สวยจริง ๆ เลย ^^
ดอกคูนเนี่ย เป็นดอกไม้ที่ฉันชอบที่สุด
แถมยังเป็นดอกไม้ประจำชาติไทยของเราด้วยนะคะ
ชื่ออย่างเป็นทางการ คือ ราชพฤกษ์ค่ะ
.
.
ตรงข้ามกับเขื่อนลำตะคอง จะมีอ่างเก็บน้ำอยู่บนเขา
ต่อไปนี้เป็นภาพทางที่ขึ้นไปบนเขา ร่มรื่น สวยดีค่ะ เลยเก็บภาพไว้สักหน่อย
.
.
วิวที่อ่างเก็บน้ำ มองไปทางไหนก็เห็นแต่ท้องฟ้าเต็ม ๆ ตา ไม่มีอะไรมากีดขวาง
อยากอยู่บนนี้ตอนกลางคืนจังเลย คงได้นอนนับดาวทั้งคืนแน่ ๆ ^^
.
.
ที่เห็นอยู่ไกลลิบนั่น เป็นพระพุทธรูปค่ะ
แวะไหว้หลวงพ่อ เพื่อเป็นสิริมงคล
(น่าเสียดาย ไม่ได้จดชื่อหลวงพ่อมาด้วย)
.
.
มองไปเบื้องล่าง จะเห็นเขื่อนลำตะคองในภาพใหญ่ ๆ
เส้นสีขาวเล็ก ๆ ที่พาดอยู่บนเนินเขาใกล้ ๆ เขื่อนนั่น
คือทางหลวงที่เราวิ่งมาจากสระบุรี
มองลงไป เห็นรถเหลือคันเท่ามดตัวเล็ก ๆ
.
.
ระหว่างขับรถลงจากเขา มองเห็นทิวเขารูปร่างตลกดี (กลางภาพ)
คือเหมือนถูกตัดยอดเขาออกไป เห็นยอดเขาเป็นเส้นตรง ๆ
.
.
พักเที่ยวจนเพลินใจดีแล้ว ก็ออกเดินทางสู่โคราชต่อ
.
.
ตอนต่อไป เจอกันในเอ็นทรี่หน้าค่ะ ^^
--------
- ตามอ่าน -
โคราชบ้านเอ็ง (ตอน 2)
โคราชบ้านเอ็ง (ตอนจบ)
